Eski Ahit peygamberlikleri İncil'de çifte peygamberlik olurken Kuran'da neden olmasın?

Tevrat içerisindeki bazı ayetler çifte peygamberlik içerir ve birden fazla kez gerçekleşip birden fazla olaya işaret ederler. Tanrı'nın sözleri bu anlamda göründüğünden daha derindir. Örneğin bazı peygamberliklerin hem İsa hem de Davut için geçerli olması daha sonradan Kutsal Yazılarda alıntılanarak onaylanır yani vahiy ile onaylanmış olur. Bazı durumlarda ise yazarlar ikincil veya nihai anlamı sadece Tanrı tarafından bilinen bir ayetin yorumunu Tanrı'dan vahiy aracılığıyla alır ve bunu orijinal bağlamından ayrı bir bağlamda anlatırlar. Bazı durumlarda ise Yeni Ahit, Eski Ahit'te daha önce başkasında gerçekleşmiş bir sözü alır ve bunu Mesih'e uyarlar. Buradaki anlatı da şöyledir "X kişisi o ayette başarısız olup kötü işler yaptı ancak Mesih başarılı oldu ve bu kötü işleri yapmadı". Tüm bu alıntılardaki kilit nokta, bu konuların yine Kutsal Yazılar içerisinde açığa çıkıyor olmasıdır ancak Kuran içerisinde Tevrat veya İncil'deki bir pasajın direkt veya dolaylı yoldan alıntılanıp "bu söz şunun içindir" dendiği bir kısım bulunmamaktadır. Eğer bu olsaydı Kuran'ı kutsal kabul eden bir kişinin de çifte peygamberlikleri referans alması en azından kendi inancı içerisinde kabul edilebilir olurdu ancak böyle bir şey yok. Bu yüzden insanlar bazen bunu kendileri uydurarak gerçekleştiriyor. Kendi inançlarında olmayan bir şeyi orada okumaya çalışıyorlar. Bunun doğru bir yaklaşım olduğunu düşünmüyorum.